نکاتی در مورد کاشت و نگهداری چمن

 

نکاتی در مورد کاشت و نگهداری چمن

دید کلی

چمن بیشتر در طراحی پارکهای عمومی ، باغات گیاه شناسی ، استادیومهای ورزشی و زمینهای بازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته چمن جهت پر نمودن جاهای خالی ، باغچه‌های بزرگ منازل هم در نظر گرفته می‌شود. چمن‌ها را به دو دسته چمنهای گرمسیری و سردسیری طبقه بندی می‌کنند چمنهای سرد سیری که به چمنهای فصل خنک هم مشهورند ویژه مناطق سردسیری و یخبندان می‌باشد. چمنهای گرمسیری بهترین رشد و نمو خود را در هوای گرم (بالای30درجه سانتیگراد) دارند. چمنهای سردسیری در دو زمان کاشته می شوند یکی اوایل بهار و اوایل پائیز در مورد چمنهای گرمسیری به جزء زمانهای بسیار گرم یا بسیار سرد در هر موقعی از سال می‌توان اقدام به کشت نمود.

کاربردچمن

به عنوان زمینه در برنامه فضای سبز استفاده از رنگ سبز چمن که باعث بهتر دیده شدن سایر گیاهان می‌شود.

 

    چمن مکان مناسبی برای بازی بچه‌ها می‌باشد.

    چمن در زمین‌های ورزشی استفاده می‌شود.

    چمن به عنوان یک جز از گیاهان زینتی فضاهای سبز محسوب می‌گردد

    باید در کاشت چمن به چند نکته توجه داشت:

    1- موقعیت جغرافیایی : سـطح شـیب دار زیر درختان ، منـاطق آفـتاب گیر و ...

    2- آب و هوا : نـوع آب وهوا بـرای پـیدا نـوع بذر منـاسب مورد نـیاز مـی باشد

    3- دمـا

    4- رطـوبت

    5- خـاک

 

    

 

    زمان کاشت

 

     باتوجه به اینکه پس از آغاز جوانه زنی این عمل بایستی بدون وقفه ومزاحمت ادامه یابد، لازم است کمی جلوتر از بهترین فصل کاشت توصیه شده اقدام به بذر پاشی  نمود تا چمن قادر به رشد ایدهآل ورقابت با علفهای هرز باشد.از طرف دیگردمای پایین اول بهار وآخر پاییز می تواند باعث کاهش قابل توجهی درمیزان سرعت جوانه زنی شود .لذا،با در نظر گرفتن  تمام عوامل ذکرشده ،بهترین فصل برای کاشت چمنهای سردسیری اواخر تابستان یا اوایل پاییز توصیه می شود .البته احداث چمن دراواخر پاییز نادرست است.زیرا گیاهچه ها تا زمستان نمو کافی نکرده وازبین می روند .درمورد چمنهای گرمسیری هرچند بیشتر به روشهای رویشی تولید می شوند،اما بهترین زمان برای بذرپاشی چمن درصورتی که آب کافی دردسترس باشداواخربهاریا اوایل تابستان است در غیر این صورت درابتدای بهارنیز می توان به کشت بذر آنها اقدام نمود .اصولا"درکشت بهاره به محض آمادگی خاک باید اقدام به کشت نمود.زیرا درابتدای بهار چمن ازسرمای اولیه بهار وبارندگی بهاره بهره مند می شود.

 

    مراحل مختلف احداث چمن یا چمنزار

 

     1-نخستین مرحله،آزمایش خاک برای تعیین میزان نیازهای خاک

 

    بسترچمن کاری است .

 

    2- سپس اقدام بهزدودن آشغال،زواید وخرده چوبهای احتمالی و

 

    قلوه سنگها می نماییم .

 

    3- برآورد میزان سطح چمن کاری به منظور تامین نهاده ها، بذر....

 

    می باشد.

 

    4-بهسازی خاک،به خاک اولیه بسر کاشت چه از نوع رسی وچه از

 

    نوع شنی باشد می بایستی در محدوده 15-20 سانتیمتری ماده

 

    آلی افزوده شود .بطوری که درنهایت 30% خک دارای ماده آلی باشد

 

    یا به عبارتی محدوده عمق 15-20 سانتیمتری خاک به میزان 5

 

    سانتیمتر دارای ماده آلی باشد.

 

    5- درصورتی که لایه سطحی خاک آلوده به ریزوم،استولون یا بزر

 

    علفهای هرز باشد ونتوان اقداماتی از قبیل تعویض خاک یا پاکسازی

 

    را اعمال کرد،بهترین روش کاشت چمن استفاده از روش پود پی می

 

    باشد.

 

    6-باید توجه داشت که عملیات بهسازی خاک در صورتی که خاک بیش

 

    از حد سبک یا سنگین باشد میبایستی پیش از کاشت انجام گیرد.

 

    7-زمان افزودن مواد آلی وشن به خاک سنگین یا افزودن مواد آلی

 

    ورس یا خاک لوم به خاک سبک همزمان با استفاده از کود پایه وپیش

 

    از کود آغازگر بوده وپیش از عملیات کاشت می باشد .

 

    8- نصب سیستم های آبیاری زیر زمینی نیز همزمان با بند 7می

 

    باشد.

 

    9-در زمینهای ورزشی که تحت فشار هستند ، ممکن است نیاز به

 

    احداث یک لایه سطح الارض ثانویه احساس شود که معمولا" در زیر

 

    این لایه ،لایه زهکش به میزان 20-30 سانتیمت ضروری است.

 

    

    عملیات کشت و کار چمن:

    چمن را در خاکی نه چندان سنگین و نه خیلی سبک کشت می کنند. یک خاک عمیق و حاصل خیز و عاری از بذر علف هرز برای چمن کاری مناسب است. جهت کاشت چمن ابتدا خاک را بیل زده، بعد از چند روز کلوخ ها را خرد و سنگ ریزه ها و باقی مانده های گیاهی را از خاک خارج می کنیم تا سطح خاک کاملاً صاف شود. این کار را با کمک یک تخته و یا آسان تر با گرداندن یک بوم غلطان سبک روی خاک انجام می دهیم. در تهران بهترین فصل بذر کاری چمن ها در اواخر شهریور ماه است، اما می توان چمن ها را در اردیبهشت ماه نیز کشت و کار کرد. میزان بذر در هر متر مربع بسته به نوع چمن متفاوت است. چمن های درشت مثل لولیوم را باید 50 گرم و چمن های ریز مثل پوآ را 20 تا 30 گرم برای هر متر مربع در نظر گرفت. بذر را باید یکنواخت در سطح خاک پخش کنیم و به کمک یک شن کش کمی سطح خاک کشت شده را زیر و رو کنیم، به طوری که فقط چند میلی متر خاک روی بذر ها را بپوشاند و بذر چمن با سطح خاک مخلوط شود، سپس روی آن حدود 1 تا 2 سانتی متر کود پوسیده دامی سرند شده و یا خاک برگ سرند شده می پاشیم. البته باید در نظر داشته باشیم که اگر خاک یا کود زیادی روی بذر چمن بپاشیم، سبز شدن چمن به تأخیر خواهد افتاد و یا چمن اصلاً سبز نخواهد شد. بحرانی ترین دوران چمن کاری بعد از کشت بذر و قبل از سبز شدن آن است. در این دوره باید چمن را هر روز آبیاری کنیم و در هنگام آبیاری مراقب باشیم تا خاک سفت نشود و بذر نیز شسته نشود. در مراحل بعدی نیز چون چمن به آبیاری منظم نیاز دارد آن را روزانه آبیاری می کنیم زیرا آبیاری روزانه چمن باعث می شود تا برگ ها طراوت بیشتری یابند. میزان آب مورد نیاز چمن بستگی به عوامل متعددی از قبیل: نوع خاک، میزان رطوبت هوا، میزان بارندگی، حرارت محیط، نوع چمن و ... دارد.

    معمولاً چمن ها را در هنگامی که از شدت گرمای روز کاسته می شد و یا اوائل صبح آبیاری می نمودند. پس از چند روز که چمن ها سبز شدند و ارتفاع آن ها به سه الی چهار سانتی متر رسید بار دیگر غلطک سبکی روی آن می زنیم تا ریشه گیاه جوان کاملاً با خاک تماس پیدا کرده و تولید ریشه های زیاد تری نماید. پس از این که چمن تا اندازه ای رشد کرد و ارتفاع آن به 5 الی 6 سانتی متر رسید، چمن را کوتاه می کنیم. چیدن چمن ها به منظور جلوگیری از به گل رفتن و یکنواخت و پر پشت شدن آن ها صورت می گیرد. چمن ها را با قیچی یا ماشین چمن زنی به کرات کوتاه می نمایند. ماشین های چمن زنی که در منطقه استفاده می شدند از نوع موتوری بودند. آن چه که در چمن کاری حائز اهمیت است جلوگیری از تراکم خاک می باشدکه نفوذپذیری آن در چمن کاری مسطح، در شیب ملایم و شیب تند متفاوت می باشد.

    در فصل پائیز یا در فصل بهار، چمن را کود پاشی می نمایند. میزان ازت مورد نیاز سالیانة چمن حدود 30 گرم در متر مربع، میزان فسفر و پتاسیم به میزان هر یک 15 گرم در متر مربع می باشد. از آن جایی که کود های مختلف از نظر در صد عناصر کودی با هم دیگر متفاوت می باشند، با در نظر گرفتن درصد این عناصر در کود ها مقادیر آن ها حساب شده و به زمین چمن کاری داده می شوند.

    برای کاشت قطعات چمن بریده شده، قبل از کاشت، زمین مورد نظر را همانند زمینی که برای بذر کاری آماده می کنیم، تهیه می نماییم. برای آن که ریشه ها بتوانند در آغاز با خاک تماس بیشتری یافته و در خاک نفوذ کنند یک لایه از سطح فوقانی خاک را به وسیله شن کش یا هر وسیلة دیگر نرم و آماده می کنیم. سپس قطعات چمن آماده را در کنار یکدیگر قرار می دهیم، به گونه ای که بین قطعات فاصله ای وجود نداشته باشد و یا به عبارت دیگر همانند آجر چینی در یک ساختمان که آجر ها در یکدیگر قفل و بست می شوند انجام می دهیم. نحوة قرار دادن قطعات در کنار هم را به گونه ای در نظر می گیریم که ارتفاع آن ها در همه سطوح یکسان، و از شیب معین و مشخصی بر خوردار باشند. برای این که قطعات کاملاً به هم بچسبند به کمک لبة بیل آن ها را کمی فشار داده به هم نزدیک تر می کنیم.

    هنگامی که قسمتی از سطح زمین پوشیده از چمن شد به وسیله یک غلطک سبک، کمی آن ها را کوبیده و آبیاری می کنیم. روز بعد، پس از کاهش رطوبت، مقداری خاک غربال شده و نرم روی چمن می پاشیم تا اگر شکاف هایی وجود داشته باشد آن ها را پر نماید. گاهی یک یا دو بار عمل غلطک زدن را در چند هفتة اول انجام می دهیم.

    چمن علاوه بر ایجاد پوشش سبز، در انواع تزئینات داخل پارک ها و فضاهای سبز منطقه به صورت قسمتی از طرح های تزئیناتی به کار می رود. لذا متخصصین بر حسب نوع طرح، سلیقه و همچنین وضع درختان یا سطح چمن کاری شده، از سنگ ها یا تخته سنگ هایی برای ایجاد محل عبور در فضای چمن استفاده کرده اند.

    گاهی هم در سطوح وسیع چمن کاری، بر حسب خصوصیات طرح در قسمت هایی از چمن، باغچه های همراه به گیاهان زینتی پا کوتاه و دائمی چون گل های رز،شمعدانی و ... احداث کرده اند. همچنین در سطوح وسیع با ایجاد تپه ها یا برجستگی هائی، اشکال کوچکی از طبیعت سبز را پدید آورده اند و در روی آن به طور پراکنده تک بوته هائی غرس نموده اند.

 

    پتاسیم

 

     این عنصر مانند نیتروژن اما با سرعت کمتر در معرض شستشو قرار

 

    می گیرد. نقش آن درتولید وافزایش محصول ،نقل وانتقال پروتیین در

 

    گیاه کاتالیزور،تنفس وفعالیت  آنزیمی افزایش مقاومت به پا خوری

 

    ،افزایش مقاومت گیاه به سرمای زمستان وبیماری ها، سفت شدن

 

    بافت و جلوگیری از خوابیدن چمن می باشد.

 

    

 

    ریز مغذی ها

 

    اگر ضمن کاربرد نیتروژن به میزان کافی رشد ورنگ چمن مناسب

 

    نباشد علت کمبود آهن است،به ویژه در خاکهای با ph بالا . این

 

    کودها اگرچه از اهمیت بسزایی برخوردارند اما میزان کاربرد آنها کم

 

    است وبیشتر در خاکهای شنی وآلی نپوسیده کمبودشان مشاهده

 

    می شود.

    مراقبت‌های زراعی چمن

        آبیاری: بعد از بذر پاشی آبیاری بارانی صورت می‌گیرد. و در آبیاری باید تا عمق 15 - 10 سانتیمتری کاملاً خیس شود.

 

        کوتاه کردن چمن: چمن‌های کوتاه رنگ سبز تیره بخود می‌گیرند ولی چمن‌های بلند رنگ قهوه‌ای مایل به زرد دارند. چمن زنی باید از ارتفاع 5 - 3 سانتیمتری صورت گیرد. اگر کوتاه کردن بیش از روی سطح خاک باشد باعث غلبه علفهای هرز می‌شود.

    مبارزه با علفهای هرز و بیماریها

        غلطک زدن چمن: اصولأ غلطک زنی بعد از فصل زمستان صورت می‌گیرد چون یخبندان در مناطق سردسیر باعث بالا آمدن چمن از خاک شده و ریشه‌های آن از خاک جدا می‌گردند. غلطک زدن باعث ایجاد تماس مجدد و تثبیت چمن می‌گردد.

چمن

 

        زردی چمن: زردی چمن ممکن است در اثر کمبود ازت باشد.

         عمل مبارزه با علف های هرز چمن از زمان تهیة زمین آغاز می شد، بدین معنی که در موقع تهیة زمین، کلیة ریشه های گیاهان هرز را هنگام شخم یا بیل زدن و سایر عملیات تهیة زمین به هر ترتیبی که ممکن بود از خاک خارج می نمودند و پس از سبز شدن چمن، دو تا سه مرتبه علف های هرز را وجین می نمودند. به طور کلی بذور علف های هرز و خودرو، توسط آب، کودهای دامی، باد و آلوده بودن بذر چمن انتشار میابند و پس از مدت کوتاهی گاهی هم زمان با رشد بذور چمن موجب تخریب و نابودی چمن می شوند.

        علف های هرز چمن بر دو نوع می باشند:

        1- گیاهان هرزی که یک ساله بوده و اگر از دانه بستن آن ها جلوگیری می شد از بین می رفتند. چیدن مکرر چمن ها از دانه بستن علف های مزبور جلوگیری می نمود.

        2- نباتات هرز دائمی بر دو نوع بودند:

        - نباتاتی با ریشه های عمقی مانند گل قاصد که حتماً باید با دست کنده می شدند و یا به وسیلة مواد شیمیایی از بین می رفتند.

        - نوع دیگر، دارای ریشه های افشان بودند(مانند مینا چمنی) که با آن ها با علف کش های انتخابی مبارزه می نمودیم.

        اما بعضی از گیاهان خانوادة گرامینه از گیاهان هرز محسوب می شدند و آن ها را با چاقو ریشه کن می نمودیم و یا چمن ها را کوتاه چین می کردیم تا مرکز نموی این گیاهان قطع شده و از بین می رفتند.

        در کل در برنامة مسؤلین در نظر گرفته شده بود که علف های هرز موجود در چمن و پارک ها و فضاهای سبز منطقه قبل از به گل نشستن از زمین خارج و ریشه کن شوند. زیرا پس از گل و تخم بستن، تخم های رسیده مجدداً پراکنده شده و آلودگی مجدد را پدید می آوردند.

 

        عمده ترین بیماری چمن نوعی قارچ به نام زنگ است که معمولاً در روزهای گرم تابستان و هنگامی که رطوبت خاک زیاد است بروز می نماید، بیماری مزبور موجب می شود چمن قطعه قطعه به رنگ زرد در آمده و سوخته جلوه نماید، همچنین برخی از بیماری های قارچی خاکزی در اثر رطوبت زیاد خاک، آبیاری زیاده از حد، یا فقدان زه کشی موجب پوسیدگی و زردی و خشکیدگی چمن می گردند. برای مبارزه با زنگ چمن از علف کش زینب استفاده می شود که خوشبختانه به علت رسیدگی و تدبیر صحیح مسؤلین، گیاهان و چمن های منطقه دچار هیچ بیماری و مشکلی نمی باشند.

 

        گل نرگس 

 

 

        گیاه نرگس از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae ) و تیره Narcissus می باشد» نرگس گیاهی دائمی و پیازدار می باشد . پیازهای آن درشت و دارای ورقه های فلسی یا مطبق است . به عبارت دیگر پیاز آن می تواند چندین سال متوالی گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهای نرگس به رنگ سفید ، زرد ، نارنجی ، کم پر و پُر پر هستند . برگهای این گیاه از بن ریشه بصورت صاف یا شیاردار بیرون می آیند و در طول ساقه قرار میگیرند.نرگس‌ها به اندازه‌های مختلف یافت می‌شوند از گلهای 5 اینچی روی ساقه‌‌های 2 فوتی گرفته تا گلهای 5/0 اینچی روی ساقه 2 اینچی.

        نرگس‌ها شاید آسانترین و مطمئن‌ترین پرورش از میان خانواده تمام گلها هستند و برای افراد مبتدی در باغبانی ایده‌ آل است. پیاز و برگها حاوی کریستالهای سمی هستند که فقط حشرات اصلی می‌توانند بدون آسیب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زیر خاک بیرون بیاورند.

        تکثیر نرگس‌ها

        نرگس‌‌ها به دو روش تکثیر می‌شوند. 1- روش تکثیر غیر جنسی (تقسیم پیاز) که دقیقاً نتیجه‌اش گلی است مانند گل پیاز اصلی. 2- روش تکثیر جنسی (دانه) که نتیجه‌اش گلهایی خواهد بود جدید و متفاوت. دانه‌ها در بخش تخمدان ایجاد می‌شوند این بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم می‌شود اما خالی از دانه است. گهگاه باد یا حشرات با آوردن گرده‌های جدید از گلهای دیگر می‌توانند باعث گرده افشانی گل در طول مدت گلدهی آن شوند. وقتی این اتفاق روی داد در تخمدان یک یا تعداد کمی دانه ایجاد می‌شود. نرگس‌های دورگه بوسیله گرده افشانی گل‌ها با تماس دادن و مالیدن دانه گرده از یک گل به کلاله گل دیگر بوجود می‌‌آیند در نتیجه تخمدان می‌تواند تا 25 دانه را در خود ایجاد کند. که هر کدام از آنها یک گیاه کامل را بوجود خواهد آورد. اما برای گلدهی گیاهی که از دانه پرورش می‌یابد باید تا 5 سال صبر کرد.

        گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول می‌کشد که این بستگی به جایی که شما زندگی می‌کنید و همچنین نوع گونه‌ای که پرورش می‌دهید دارد. بعد از گلدهی اجازه دهید تا گیاه نرگس پیازش را برای سال بعد بازسازی کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامی که برگها زرد شدند شما می‌توانید آنها را قطع کنید اما تا قبل از آن خیر.

        رده بندی انواع نرگس

        رده بندی یک گونه کشت شده (قابل کشت) نرگس بر پایه توصیف و سنجش یا از یک رده بندی ارائه شده توسط فردی که گونه‌ها را به ثبت می‌رساند، پایه‌ گذاری شده است.

        کد رنگ های استفاده شده برای توصیف رنگ نرگس‌ها به قرار زیر است:

        W- سفید (سفید گونه) G- سبز Y- زرد P – صورتی O- نارنجی R- قرمز

        در توصیف گل نرگس هر نرگس را به دو بخش تقسیم می‌کنیم

        گلبرگ‌ ها

        تاج گل

        تاج گل و گلبرگ با استفاده از حروف کد رنگ که مناسب هستند توصیف می‌شوند. نحوه نوشتاری مورد استفاده برای توصیف رده بندی نرگس به شرح زیر است.

        1- تقسیم بندی بر اساس شکل ظاهری که از 1 تا 13 شماره گذاری می‌‌شود. 2- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی برگهای گلبرگ را توصیف کند و پس از آن خط تیره قرار می‌دهیم. 3- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی بخش تاج گل را توصیف کند.

        برای مثال نرگس « زمزمۀ فرشته » از یک نوع 5 –زرد – زرد است. و به صورت زیر نمایش می‌دهند: ( 5-Y-Y)

        - در نوع چهارم از تقسیم بندی کلی نرگس‌های دوتایی حروف کد رنگ به توصیف دقیق مخلوط گلبرگ‌ها و شبه گلبرگها که با نظم خاصی قرار گرفته‌اند می‌پردازد. - اگر گلبرگ و تاج گل دارای یک رنگ واحد باشد از یک کد رنگ برای رده بندی آن استفاده می‌‌شود. چه نرگس‌های وحشی و چه نرگس‌‌هایی که قابل کشت و پرورش هستند اگر دارای نامهایی با مشخصات بالا باشند به صورت طبیعی در یکی از تقسیم بندی‌های 1 تا 12 قرار می‌گیرند قسمت سیزدهم مختص نرگس‌ هایی است که دارای اصطلاحات علمی گیاه شناسی هستند.

        تقسیمات سیزده گانه نرگس از روی شکل ظاهری نرگس

        نوع اول- شیپوری: یک گل روی ساقه، تاجی به شکل شیپور که حدوداً به اندازه گلبرگ‌ها و گاهی بلندتر از گلبرگهاست.

        نوع دوم- تاج بلند: یک گل روی ساقه که اندازه تاج آن بین تا یک گلبرگ کامل است.

        نوع سوم- تاج کوتاه: یک گل روی ساقه و اندازه تاج آن کمتر از بلندی گلبرگ‌هاست.

        نوع چهارم- دوگانه: نرگس‌هایی که دارای گلبرگ‌ها و یا تاج خوشه‌ای هستند. و روی یک ساقه می‌تواند یک یا بیش از یک گل داشته باشد.

        نوع پنجم- سه پرچمی: معمولاً بیش از یک گل روی ساقه دارند سرگل افتاده و بخش گلبرگها عموماً به صورت تاب خورده و برگشته و دارای بافتی ابریشمی است. گلهای این نوع نرگس مانند زنگ‌های آویزان است.

        نوع ششم- سیکلامینوس: یک گل روی ساقه گلبرگ ها به طور مشخصی برگشته هستند و تاج آن کشیده و باریک است (مثل این می‌ماند که گلبرگها بوسیله باد خم شده‌اند)

        نوع هفتم- جانکوئیلا: دارای گلهای کوچک و گلبرگهای پهن است . عموماً چندین گل روی ساقه است. و گلها بسیار معطر هستند ساقه دارای مقطع عرضی گرد و بخش‌های ساقه و برگ آن نازک شبیه به نی است.

        نوع هشتم- تا زِ تا: عموماً دارای 3 الی 20 گل روی یک شاخه قوی است. گلها عموماً خوشبو و دارای تاج بسیار کوتاهی هستند. گلبرگ ها گرد و تا حدی مضرس هستند.

        نوع نهم- شاعرانه: عموماً یک گل روی ساقه دارد گلبرگهای سفید رنگ که در بعضی موارد با رنگ تاج در محل اتصال رنگین شده با تاج کوچک صافی که دارای بله‌های قرمز رنگ است. این گل معطر است.

        نوع دهم- بالبوکدیم دورگه: گلهایی کوچک شبیه « دامن دورچین » دارد.

        نوع یازدهم- تاج مضرس (شکاف دار) : لبه‌های تاج آن دارای شکاف عمیق است (معمولاً شکافها به اندازه طول تاج هستند)

        نوع دوازدهم- نرگس‌های متفرقه: نرگس‌هایی که در رده‌بندی‌های ذکر شده بناشده. و عموماً جزء نرگسهای دو رگه هستند.

        نوع سیزدهم- انواع گونه‌های وحشی و دورگه

        مراقبت از نرگسها

        نکاتی برای موفقیت در پرورش نرگس

        ماههای مرداد و شهریور بهترین زمان برای کشت نرگس در انگلیس هستند تا ریشه‌ها قبل از شروع زمستان قابلیت رشد را پیدا کنند اگر چه پیازها باید تا ماه مهر کشت شوند ولی تا آبان ماه قابل کشت هستند.

        برای کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله‌های cm 15 در یک خاک با زهکشی خوب و مناسب کشت کنید به طوری که حدود cm 10 خاک روی پیازها باشد. یک مقدار کود معمولی را با خاک مخلوط کنید و در زیر محل کاشت بریزید و اگر خاک رسی و سنگین است مقداری شن با آن مخلوط کنید تا به زهکشی خاک کمک کند. پیازها را در زمینی که از آب اشباع است نکارید.

        نرگس‌ها برای گلدهی سال بعد خود نیاز به انرژی سرازیر شده از ساقه و برگ به پیازها دارند. به همین دلیل برگها را از محل طوقه قطع نکنید چون این کار باعث می‌شود آنها ضعیف شوند. هنگامی که 6 هفته سپری شد بعد از گلدهی می‌توانید برگها را قطع کنید چون تأثیری بر گلدهی سال بعد ندارد.

        بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زیرین و پشت تخمدان قطع کنید.

        هر پیازی را که در ساقه و برگ آن نشانی از بیماری است خارج کرده و آن را بسوزانید.

        پس از گلدهی گیاه را هفته‌ای یک بار آبیاری و بوسیله کودهای غنی از تپاس تغذیه کنید تا هنگامی که برگها زرد شوند.

&n

/ 2 نظر / 293 بازدید
خرید شارژ رایتل

با سلام ودرود دوست عزیز یک پیشنهاد استثنایی برای بالا بردن پیج رنک وبلاگت دارم رنک دایرکتوری ما یعنی "شارژ رایتل" با آدرس زیر http://www.sharjerightel.ir/links/ مثبت 3 در گوگل هستش و وب سایت ما با داشتن بیش از 550 تا گوگل پلاس جای خوبی برای ثبت لینک وبلاگ شماست برای ثبت کردن لینک وبلاگ خودت توی آدرس بالا فقط کافیه ابتدا ما رو با عنوان "شارژ رایتل" لینک کنی و بعد توی آدرس بالا وبلاگت رو ثبت کنی امیدواریم در آپدیت بعدی پیج رنک شما نیز افزایش پیدا کند موفق باشید