تأثیر آلودگی هوا بر کودکان

آلودگی هوا بر روی زنان باردار و کودکان تأثیرات منفی زیادی می گذارد.


زن حاملهشاید بتوان گفت فاصله زمانی میان بارداری و تولد کودک از حساس ترین مراحل زندگی انسان است. آلودگی هوا بر روی روند شکل گیری اندام های جنین تأثیر گذاشته و حتی ممکن است باعث تولد زودرس نوزادان شود. این نوزادان به احتمال قوی به زودی می میرند و کسانی هم که زنده می مانند در اوایل زندگی دچار مشکلات مغزی، تنفسی و گوارشی می شوند.
در چنین کودکانی احتمال ابتلا به بیماری های قلبی و دیابت در بزرگسالی زیاد است.
اوایل کودکی دوران حساسی برای ارگان هایی مثل مغز، ریه و سیستم ایمنی بدن محسوب می شود و آلودگی هوا بر روی عملکرد ریه و سیستم اعصاب تأثیرات سوء می گذارد.
در اولین سال زندگی، آلودگی هوا به شدت سیستم تنفسی کودک را تحت تأثیر قرار می دهد به طوری که نوزادان یک تا سه ماهه که مقدار زیادی گاز مونوکسیدکربن تنفس می کنند به شدت در خطر مرگ بر اثر بیماری های تنفسی قرار دارند.
در ضمن احتمال مرگ ناگهانی نوزادانی که در معرض استنشاق مقدار فراوانی نیتروژن هستند زیاد است.
دلایل مختلفی برای تأثیرات منفی آلودگی هوا بر روی کودکان وجود دارد. در واقع ریه ها، سیستم ایمنی و مغز کودکان تا حدود 6 سالگی به سرعت رشد می کنند. در این مدت لایه سلولی داخل ناحیه تنفسی بسیار حساس و نفوذپذیر است. در ضمن کودکان در مقایسه با بزرگسالان از ریه بزرگتری نسبت به وزن خود برخوردارند و هوای بیشتری را به داخل ریه های خود می کشند. روند رشد اولیه در سلامتی کودک بسیار اهمیت دارد به علاوه کودکان اوقات بیشتری را به فعالیت در محیط های باز می گذرانند و هوای بیشتری را تنفس می کنند.
تحقیقات نشان می دهد آلودگی هوا احتمال حملات آسم را افزایش می دهد و علائم آن را تشدید می کند.
شاید شما تصور کنید کودکان همان بزرگسالان مینیاتوری هستند ولی اینطور نیست. از آنجا که ریه کودکان در حال رشد است و آنها فعالیت زیادی دارند بیشتر از بزرگسالان تحت تأثیر آلودگی هوا قرار می گیرند.
بخش بزرگی از ریه های کودکان نیز مثل بازوها و پاها پس از تولد آنها رشد می کند. رشد 80 درصد از کیسه های هوایی کودکان پس از تولد انجام می شود. در این کیسه هاست که انتقال اکسیژن به خون صورت می گیرد.
ریه ها و کیسه های هوایی تا زمان بزرگسالی کاملاً رشد نمی کنند. به علاوه سیستم دفاعی بدن که به مبارزه با عفونت ها کمک می کند در کودکان در حال رشد است.به علاوه کودکان همانند بزرگسالان عمل نمی کنند و رفتار آنها آسیب پذیری شان را به دنبال دارد. کودکان مدتها در محوطه باز می گذرانند و فعالت زیادی از خود نشان می دهند. در نتیجه آنها هوای آلوده بیشتری را استنشاق می کنند. تحقیقات بر روی 1759 کودک بین 10 تا 18 ساله نشان داد که ریه آنهایی که در معرض هوای آلوده بیشتری قرار دارند دچار مشکلاتی می شود که گاهی تا پایان عمر دوام دارد.
در واقع ریه این کودکان به طور میانگین 20 درصد پائین تر از حد انتظار عمل می کند، یعنی همانند ریه کودکان که والدین سیگاری دارند.
کاهش آلودگی هوا سلامتی کودکان را به همراه دارد و باعث می شود کمتر دچار برونشیت، سرماخوردگی و سرفه های مزمن شوند.