خار شتر Alhagi comelorum :
از خانواده پروانه آسیاها papilionacees و از بقولات (لکومینوز) می باشد . این خانواده دارای کاسبرگ زنگ مانند با پنج دندانه کوتاه می باشد. میوه این خانواده ناشکوفا است، دانه ها در داخل نیامک پهلوی هم و نامرتب قرار دارد. این گیاهان دارای ساق های منشعب خاردار می باشند و برگ ها ساده و کامل می باشد. این گونه در تمام نقاط افغانستان مخصوصا سمنگان، بامیان، بلخ، سیستان و بلوچستان، هرات ، فراه، نیمروز، هلمند، قندهار، غزنی، زابل، شبرغان،غور و بادغیس و کلا دشتهای ترکستان و خراسان وجود دارد. این گونه خود به دو زیر گونه تقسیم می گردد یکی دارای برگ های درشت بوده و دیگری دارای برگ های ریز می باشند.این گیاه به خار مغیلان هم مشهور است. بقیه درادامه مطلب...

زکات علم درنشرآن است.امام علی(ع)

r


خارشتر
Alhagi psuedalhagi

Camelthorn

hg

خارشتر گیاهی است علفی و چند ساله از خانوادهLeguminosae،تکثیر ان توسط بذر و ریزوم صورت میگیرد.دارای شاخه هایی انبوه و در هم، ساقه سبز رنگ است. این گیاه برگهای ساده ای دارد که2تا4میلیمتر عرض و2تا10 میلیمتر طول دارند. برگها به شکل بیضی کشیده هستند که در پایه خارها قرار گرفته اند.گلها به طور منفرد یا دوتایی در طرفین شاخه ها قرار دارند. کاسه گل تقریبا 2 میلیمتر طول دارد و بدون کرک است.دندانه های کاسه نوک تیزوتخمدان نیز بدون کرک است. میوه این گیاه باریک و بدون کرک بوده سطح رویی ان صاف و سطح زیرش بند بند است.رنگ گلها صورتی یا صورتی مایل به بنفش است. دمگل 1 تا 3 میلیمتر است.

fd

خار شتر گیاهی است چندین ساله که در تمام خاک ها می روید و مخصوص خاک های فقیر می باشد و حتی در خاک هائی که دارای قشر سفیدرنگ نمک می باشد می روید . ریشه این گیاه خیلی عمیق است و تا 5 ـ 6 متر هم می رسد و از این لحاظ در مقابل کم آبی مقاومت زیاد دارد . خارشتر گیاهی است مقاوم به سرما و تا ارتفاع 400 متری مشاهده گردیده است و در برخی مناطق همچون بلوچستان بیشترین غذای شتر به طور معمول از گونه خارشتر است . بیشترین زمان مناسب تولید و برداشت علوفه خارشتر در زمان گل دهی و بذردهی می باشد .


این علف هرز به شوری مقاوم بوده و بیشتر در نواحی خشک وبیابانی وجود دارد گوسفندان و شتر از آن تغذیه میکنند.از گونه های دیگر ان میتوان A.persarumرا نام برد.

خارشتر از علفهای هرز مزارع پنبه،نیشکر،چغندرقند،گندم، جو،سبزی و صیفی است.

روشهای کنترل:

خارشتر را میتوان با سم پاشی با علفکش تو-فور-دی پس از سبز شدن در مزارع غلات به نسبت 5 لیتر در هکتار کنترل کرد. مصرف علفکشها قبل از سبز شدن تاثیر چندانی در کنترل این گیاه ندارد.

ریخت شناسی

نوعی مان یا ماده قندی است که به صورت گلوله هایی ریز و سفید رنگ یا زرد رنگ کمی متمایل به قهوه ای دیده میشود این مان به راحتی در آب حل میشود و طعم شیرین دارد .ترنجبین در اثر فعالیت نوعی حشره سخت پالپوش بر روی سر شاخه های جوان گیاه خارشتر حاصل میگردد

ترکیبات شیمیایی

حاوی ترکیبات قندی مختلفی چون منوساکاریدهای گلوکز و فروکتوز -دی ساکارید(ساکارز)و تری ساکارید(منو تیوز)که به

راحتی در آب حل میشوند.این گیاه همچنین شامل تانن و آنتوسیانین می باشد

خواص درمانی

به عنوان ملین-تب بر در بیماریهای واگیردار و طعم دهنده مصرف می گردد.همچنین اصلاح صفرا- رفع خفقان و عطش به ویژه نزد کودکان تجویز میشود

محل رویش

محمودی-خیرآبادغربی-یزدان آباد - کوه اوکاجی در آلماجق - چری - کچلانلو - استاد - اسفیجیر - حصار اندف - رودخانه

اترک - قاچکانلو - شهرکهنه

خـــــــــارشــــتر یا شتر خار گیاهی کویری از تیــــــــره پــــــــــــــروانه آسا Leguminous sea است که نــــام علمی آن Alhagi maurvm (tornef) می‌باشد.

 از این گیاه علاوه بر ترنجبین، عرق موسوم به عرق خارشتر تهیه می‌شود.

خار شتر دارای خاصیت درمانی به این شرح می‌باشد:

 اختلالات کلیوی:

 عرق خارشتر، درمان کننده اختلالات کلیه و مجاری ادرار و دفع کننده سنگ کلیه و مثانه است

 التیام زخمها:

 ضماد خارشتر، درمان کننده بواسیر و زخمهای مقعدی است.

 خاکستر خارشتر، التیام دهنده و ترمیم کننده جراحات و زخمها می‌باشد.

 خلاصه آنکه گیاه خارشتر، درمان کننده اختلالات کلیوی و التیام دهنده زخمها و جراحات می‌باشد.

منبع:ویکی پیدیا